در مسیر نوروز و بهار

در مسیر نوروز و بهار

در مسیر نوروز و بهار

بهار، فصل تراکم عطر شکوفه های زردآلوست. بهار، آغشته به عطر شیرین – گس شکوفه های زردآلو پا به زمین مان می گذارد. فصل آواز زنبورکهای کوچیده از پشت پل رنگین کمان.

بهار را همه می شناسند از صدای قدمهای بلورینش.

بهار را همه فکر می کنند که می شناسند!

بهار، همین فصل عصرهای معطر و عطرهای موثر و باران های بی تعارف، همین فصل موزون عشق آفرین که به دلبرانگی پلک های خمار بنفشه های خمیده زیر چتر شبنم صبحگاهی، لبخند حواله می دهد و بوسه دزدی های پروانه ها از لب نیلوفرها را آبرو می بخشد.

بهار … آری! همین بهار اسرارآمیز.

این که بهار، دروازه بهشت است یا آب و هوای بهشت هم همینقدر فروردینی ست را نمی دانم اما هرچه هست، مطمئنم که مسیر بهار از جاده های دوزخ رد می شود.

برای داغواژه ی* وهمناک دوزخ، همیشه داستان هایی بوده و هست؛ افسانه هایی از جنس سوزان آتش، از جنس دود و درد! خندق تبعید و تنبیه مجرمان!

 

نوروز و بهار و دوزخ ؟!

 

اما به باور من، دوزخ، جایی همین نزدیکی ست وقتی دست آموز خشم و حسرت و حسادتیم. وقتی رویاهایمان را با علایق دیگران، تاخت می زنیم؛ آرزوهایمان را به سبک رنسانس ذهن دیگران می چینیم؛ به یک لبخند تصنعی، چه سمرقند و بخاراها که واگذار نکرده ایم؛ چه ترکمانچای ها که باج نداده ایم … پیمان شکنیم!
وقتی موم وارانه* به قالب نگاه و رأی دیگران، دچار و وابسته بوده ایم. وقتی تصویر رقت انگیز خوشایند مردمیم! برای “آنها” کامل می شویم و برای “خود” ناقص!

دوزخ، ترس از مرگ نیست، ترس از زنده بودن ماست!
ترس از زندگی با تمام موهبت رهامنشانه اش.
ترس از عروج فواره وار “خود” ی که مطمع نظر دیگران نیست، که تأیید و پذیرش “تماشاچیان” را به دنبال ندارد، که از بد و خوب حادثه، همان “خود مظلوم ما” ست که شاهپرهایش را به آتش کشیده ایم.
که بدجایی از مسیر، اهلی شدیم … بدجا … بدجور …

دوزخ، اگر خوب نگاه کنی، جایی همین نزدیکی ست، همین حوالی عطشناک دل! جایی دور از چشمان مخملی بهار … دور از آب حیات و دور از زندگی.

 

*پ . ن ۱: داغواژه : ترکیب واژگانیِ “داغ” و “واژه”
*پ.ن ۲ : موم وارانه : مانند موم

 

#هدی_قاسمی
#نوروز

گروه سشات، در آستانه سال نو، آرزوی سلامت، آگاهی و سرزندگی برای شما عزیزان دارد.

ایّام ز دیدار شمایند مبارک
نوروز بمانید که ایّام شمایید‌

 

چهارشنبه سوری گذشت و نوروز فرارسید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *